Home

Thema's

  • Afval
  • Bevoorrading
  • CO2
  • Expertise
  • Medische radio-isotopen
  • New Deal - New Build
  • Prijs
  • Toekomst
  • Toepassingen
  • Veiligheid

Lang leven, ook in Europa


Niet alleen in de Verenigde Staten wordt de werkingsduur van centrales verlengd. Ook in Europa zet die trend zich door. België besliste onlangs om zijn drie oudste reactoren tien jaar langer open te houden. En ook Nederland, Spanje, Hongarije en Zwitserland namen gelijkaardige beslissingen.

Op 31 januari 2003 werd de wet 'houdende de geleidelijke uitstap uit kernenergie voor industriële elektriciteitsproductie' goedgekeurd. Veertig jaar na hun industriële indienstneming moesten de kerncentrales definitief dicht. In 2015 zouden de drie oudste reactoren - Doel 1&2 en Tihange 1 opgestart in 1975 - worden stilgelegd. In oktober 2009 besliste de Belgische regering echter anders over het lot van de drie reactoren. Met in het achterhoofd de conclusies van het GEMIX-rapport (dreigend tekort aan capaciteit bij sluiting in 2015) stelde de regering een verlenging van de werkingsduur met tien jaar voor. In ruil daarvoor zullen de nucleaire exploitanten een reeks financiële inspanningen doen, die onder meer een hefboom moeten vormen voor de ontwikkeling van hernieuwbare energie.

De centrale van Borssele (provincie Zeeland) beschikte aanvankelijk over een productievergunning tot 2013. In het kader van een overgangsprogramma naar een CO2-armere energiebevoorrading en in afwachting van een eventuele investering in een nieuwe kerncentrale, werd tussen de exploitant en de Nederlandse Staat een overeenkomst gesloten dat Borssele de productie kan voortzetten tot 2033 op voorwaarde dat wordt voldaan aan de vereisten van de veiligheidsinstanties.

Er moet aan drie belangrijke voorwaarden worden voldaan:

  • een bijdrage van 250 miljoen euro tot een meer duurzame energieproductie (hiertoe werd een investeringsfonds aangelegd);
  • de centrale van Borssele moet een plaats behouden in het klassement «top 25 safest nuclear reactors in the EU, the US and Canada» ;
  • na 2033 moet zo snel mogelijk worden overgegaan tot ontmanteling.

Op 3 juli 2009 kondigde de Spaanse regering aan dat ze de levensduur van de centrale van Garona in het noorden van het land met vier jaar verlengt. Deze beslissing komt slechts gedeeltelijk tegemoet aan de aanbeveling van de Spaanse Raad voor Nucleaire Veiligheid. Die had ingestemd met een verlenging van de levensduur met tien jaar tot in 2019, zoals gevraagd door de exploitant.

De vier reactoren van de site Paks leveren 37% van de elektriciteit van het land. In september 2005 besliste het Parlement de exploitatieduur met twintig jaar te verlengen. Indien dit niet het geval was geweest, zouden de centrales respectievelijk in 2012, 2014, 2015 en 2017 gesloten worden na 30 jaar elektriciteitsproductie.

Wat exploitatievergunningen betreft, is Zwitserland een bijzonder geval. De exploitatieduur van de meeste centrales is niet beperkt in de tijd. In principe gaat Zwitserland ervan uit dat de exploitanten hun centrales zo lang als ze wensen kunnen open houden. In ieder geval is veiligheid een voorafgaande voorwaarde. Indien deze veiligheid niet verzekerd is, kunnen de federale controleautoriteiten de exploitatie doen stilleggen.

Slechts één centrale, Beznau II, had een beperkte exploitatieduur. Deze werd inmiddels verlengd. In zijn motivatie, stelt het Federaal Departement van leefmilieu, transport, energie en verkeer met name vast: "Een toelating tot onbeperkte exploitatie verhoogt de motivatie van de exploitant om te investeren in modernisering op lange termijn. Het is ook eenvoudiger om gekwalificeerd personeel te vinden. De exploitant kan ook langetermijninvesteringen plannen voor de installatie, wat in het belang is van een hoger veiligheidsniveau."


Gepubliceerd: 30-10-2009 | Bijgewerkt: 02-11-2009